9 Haziran 2015 Salı

Eksik Kalanlar

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    09/06/2015

Nefret ettiğiniz birine hiç sarılmak istediniz mi? Ya da yarım kalan hisleri, hayatları ne pahası olursa olsun yaşamak istediniz mi?
Öyle bir sevdim ki ben bir adamı, çok bekledim… Hala da bekliyor kalbim, benim bile ulaşamadığım en derin yerlerde. O kadar sinirliyim ki ona; beklettiği için değil, hak ettiğim değeri ondan alamadığım için. Ne komik değil mi? Ben yıllardır görmediğim bir adamı hala ama hala beklerken o başka… Başka birinin gözlerine bakmasını, başka birinin, sırf onun yakınında olduğu için onun elini tutmasını kaldıramıyorum. Ben hala onu umutsuzca beklerken. Belki de bekleyişim yaşanamamışlara, yaşanamayacaklaradır? Karşılıklı rakı içilecek gecelere? Ya da söylenecek güzel sözlere, şiirleredir? Kadınlar ilgi göstermeyen adamlara neden ilgi duyar hiç anlamamıştım. Sanırım körü körüne bağlanmak dedikleri şey bu. İmkansız olması ya da zor olması mı çeker bizi? Aylarca, yıllarca beklemeğe değdi mi diye sorsanız.. Bilmiyorum, kalbimin derinlerinde hala bir şeyler var ne kadar nefret etsem de silemiyorum hep bir yanım eksik. Yaşanamayacaklar, yaşanmalıydı yaşanmalı… Şimdi karşıma çıksa ben geldim dese. Ne yapardım bilmiyordum; her ne kadar nefret etsem de sarılırdım, öperdim, koklardım… Ben onun bana değen bir gülüşünü bile sakladım. Belki bu sakladıklarım acıtıyordur ya canımı? Keşke beyaz maskemi alsam, uzak bir ülkede bir baloya gitsem ilk karşıma çıkan o olsa. Ya da yaşadığım şehirde adını bilmediğim bir sokağa girip kaybolsam o bulsa beni? Bunlar olmazsa, yıllar sonra karşıma çıksa hiç bilmediğim sokaklara ait ilk defa gittiğim yabancı bir şehirde. Elimde kahvemle şehri keşfederken görsem onu sadece sarılsak… Sen benim şarkılarım, sözlerim, yaşamlarım oldun. Veda yazısı mı bu? Sanırım öyle oldu… Sen bunu hiç tanımadığın belki de ismini ilk defa duyduğun bir kadından dinleyeceksin. Belki yüzyıllardır tanıyorduk birbirimizi. Eski yaşanmışlıklar beni sana seni bana getirmiş olabilir. Ya da bunların hepsi boktan bir tesadüf…

“Her şey yarım kaldı yine ne tuhaf
Aşk yarım nefret yarım hayat yarım
Bir yanım kaçar gibi kovalar bir yanım
Ne kaldı geriye temiz ve saf
Biraz senin yarım biraz benim yarım
Bir tek ben bilirim seni sevdiğimi
Bir de sen bilirsin biraz”( Birsen tezer)

                                                                                                 KELİMESİNİ ARAYAN KADIN




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder